Nimet Bayraktar, İnebolu kökenli bir ailenin kızı olarak dünyaya gelmiştir. Babası Bostan oğlu Ali Fehmi Bey, annesi ise Fatma Hanım'dır. Aile hayatı, kendisi gibi kütüphaneci olan eşi Şükrü Nail Bayraktar ile 1958 yılında birleşmiştir. Eşi Şükrü Nail Bayraktar ile birlikte Türk kütüphaneciliğine uzun yıllar hizmet vermişlerdir. Çift, mesleki çalışmalarını hayatlarının merkezine koymuş ve birlikte İngiltere'ye giderek kütüphanecilik üzerine incelemelerde bulunmuşlardır. Aile üyeleri arasında kütüphanecilik mesleğine olan bağlılıkları ile tanınırlar. Özel hayatı hakkında çok fazla detay kamuoyuna yansımamış olup, daha çok mesleki kimliği ile ön plana çıkmıştır. Aile bağları, mesleki dayanışma ve kültürel mirasın korunması ekseninde şekillenmiştir. Eşi ile birlikte Türk Kütüphaneciler Derneği tarafından onur ödüllerine layık görülmüşlerdir. Aile, entelektüel bir çevre içerisinde yaşamını sürdürmüştür.

Nimet Bayraktar, aslen Kastamonu'nun İnebolu ilçesindendir. İnebolu'nun köklü ailelerinden birine mensuptur. İlk ve orta öğrenimini İnebolu'da tamamladıktan sonra eğitim hayatına devam etmek üzere İstanbul'a gelmiştir. İstanbul'da İnönü Kız Lisesi'nde eğitim görmüş, ardından İstanbul Üniversitesi'nde akademik kariyerine başlamıştır. Köklerine bağlı bir birey olarak, mesleki çalışmalarında da Türk kültürüne ve tarihine dair derin bir ilgi göstermiştir. İnebolu'dan İstanbul'a uzanan eğitim ve kariyer yolculuğu, onun entelektüel gelişiminde önemli bir yer tutar. Ailesinin İnebolu'daki geçmişi, onun kültürel kimliğinin temelini oluşturmuştur. İstanbul'daki akademik ve mesleki çevresi, onun İnebolu'dan gelen değerlerini koruyarak geliştirmesine olanak sağlamıştır. Kökleri, onun tarih bilincini ve kütüphanecilik alanındaki titiz çalışmalarını besleyen en önemli unsurlardan biri olmuştur.

Nimet Bayraktar'ın aşk hayatı, mesleki bir ortaklık ve hayat arkadaşlığı üzerine kurulmuştur. 1958 yılında, kendisi gibi kütüphaneci olan Şükrü Nail Bayraktar ile evlenmiştir. Bu evlilik, sadece kişisel bir birliktelik değil, aynı zamanda Türk kütüphaneciliği için de verimli bir iş birliğinin başlangıcı olmuştur. Eşi ile birlikte mesleki bilgilerini artırmak amacıyla İngiltere'ye gitmiş ve kütüphanecilik üzerine ortak çalışmalar yürütmüşlerdir. 31 yıllık çalışma hayatlarının sonunda birlikte emekliye ayrılmışlardır. Aralarındaki bağ, kitaplara ve kütüphaneciliğe olan ortak tutkuları ile güçlenmiştir. Emeklilik dönemlerinde bile mesleki faaliyetlerini sürdürmüş ve birbirlerine destek olmuşlardır. Mart 2019'da eşi ile birlikte Türk Kütüphaneciler Derneği'nden onur ödülü almışlardır. Bu uzun süreli evlilik, mesleki ve kişisel uyumun bir örneği olarak kabul edilir.

Nimet Bayraktar, kütüphanecilik mesleğine 1952 yılında Üsküdar Hacı Selim Ağa Kütüphanesi'nde başlamıştır. Kariyerinin önemli bir kısmını Süleymaniye Umumî Kütüphanesi'nde geçirmiş ve burada müdür muavinliği görevine kadar yükselmiştir. Tarih bölümü mezunu olması, yazma eserler ve kütüphane tarihi konusundaki çalışmalarına büyük katkı sağlamıştır. Hayırsever Türk Kadınları adlı eseri, onun araştırmacı kimliğinin bir göstergesidir. Eşi Şükrü Nail Bayraktar ile birlikte kütüphanecilik standartlarının geliştirilmesi için çaba sarf etmiştir. 1985 yılında emekli olmasına rağmen, kütüphanecilik dünyasından kopmamış ve çeşitli projelerde yer almıştır. Yazma eserlerin kataloglanması ve korunması konusunda uzmanlaşmıştır. Genç kütüphanecilere birikimlerini aktarmış ve mesleğin gelişimi için rehberlik etmiştir. Türk kütüphaneciliğinin kurumsallaşma sürecinde önemli bir rol oynamıştır.

Nimet Bayraktar, 1950 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünden mezun olmuştur. Mezuniyetinin ardından kısa bir süre vekil öğretmenlik yapmış, ancak asıl tutkusu olan kütüphaneciliğe geçiş yapmıştır. 1952 yılından itibaren İstanbul'un çeşitli kütüphanelerinde görev alarak mesleki tecrübesini artırmıştır. Biyografik tezi olan Ebussud Ailesi, onun tarihsel araştırmalara olan ilgisini ortaya koymuştur. Kütüphanecilik mesleğini sadece bir iş olarak değil, bir yaşam biçimi olarak benimsemiştir. İstanbul kütüphanelerinin tarihi üzerine yaptığı çalışmalar, bugün bile araştırmacılar için önemli bir kaynak niteliğindedir. Eşi ile birlikte kütüphanecilik dünyasında saygın bir yer edinmiştir. Emeklilik yıllarında da yazma eserler üzerine çalışmalarına devam etmiştir. Türk kütüphaneciliğine yaptığı katkılar, 2019 yılında aldığı onur ödülü ile taçlandırılmıştır. Hayatı, kitaplar ve tarih arasında geçen disiplinli bir çalışma süreci ile özetlenebilir.