Atıf Yılmaz, Mersin'de köklü bir ailede dünyaya gelmiştir. Babası Muhip Batıbeki, annesi ise Ulviye Batıbeki'dir. Ailesi Elazığ'ın Palu ilçesinden göç etmiştir. Çocukluk yıllarında babasının yaşadığı hukuki sorunlar nedeniyle ailece zor dönemler geçirmişlerdir. Annesi Ulviye Batıbeki, Çocuk Esirgeme Kurumu'nda öğretmenlik yaparak aileye destek olmuştur. Babası Muhip Batıbeki, hapisten çıktıktan sonra İstanbul'a taşınmış ve Atıf Yılmaz da eğitimine burada devam etmiştir. Ailesi hakkında hatıralarında çok detaylı bilgiler vermese de, onların sanata ve eğitime olan bakış açısının kendi gelişiminde etkili olduğunu belirtmiştir. Aile bağları, özellikle zor zamanlarda birbirlerine destek olmalarıyla bilinir. Atıf Yılmaz'ın özel hayatı, evlilikleri ve eşleriyle olan ilişkileri de kamuoyunda sıkça konuşulmuştur. Ailesi, onun sinema kariyerindeki başarısının temelindeki huzurlu liman olmuştur.

Atıf Yılmaz Batıbeki, 9 Aralık 1925 tarihinde Mersin'de doğmuştur. Ailesi köken olarak Elazığ ilinin Palu ilçesinden gelmektedir ve Kürt kökenlidir. Mersin'de geçen çocukluk ve gençlik yılları, onun toplumsal gözlemlerinin temelini oluşturmuştur. İlk ve ortaöğrenimini Mersin'de tamamladıktan sonra, yükseköğrenim için İstanbul'a gelmiştir. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde başladığı eğitimini, sanata olan tutkusu nedeniyle yarıda bırakmıştır. Ardından Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü'ne girerek burada Nuri İyem'den resim dersleri almıştır. Bu resim eğitimi, onun sinematografik dilini ve görsel anlatım tarzını derinden etkilemiştir. Mersin'den İstanbul'a uzanan bu yolculuk, onun hem kültürel birikimini hem de sanatsal vizyonunu şekillendirmiştir. Kökeni ve yetiştiği coğrafya, filmlerindeki toplumsal gerçekçi bakış açısının ve yerel motiflerin kaynağı olmuştur.

Atıf Yılmaz, hayatı boyunca üç evlilik yapmıştır. İlk evliliğini 1952 yılında oyuncu Nurhan Nur ile gerçekleştirmiş ve bu evlilik 1962 yılına kadar sürmüştür. İkinci evliliğini 1967 yılında senarist Ayşe Şasa ile yapmış, bu birliktelik 1973 yılında sona ermiştir. Son evliliğini ise 1974 yılında oyuncu Deniz Türkali ile gerçekleştirmiş ve bu evlilik Atıf Yılmaz'ın 2006 yılındaki vefatına kadar devam etmiştir. Deniz Türkali ile olan ilişkisi, hem kişisel hem de sanatsal anlamda çok derin ve fırtınalı bir aşk olarak tanımlanır. Deniz Türkali, Atıf Yılmaz'ın hayatındaki en önemli kadınlardan biri olmuş, onun sinema kariyerine de büyük destek vermiştir. Atıf Yılmaz'ın aşk hayatı, filmlerindeki kadın karakterlerin derinliği ve tutkusuyla da paralellik gösterir. İlişkilerinde her zaman özgürlükçü ve destekleyici bir tutum sergilemiştir.

Atıf Yılmaz'ın sinema kariyeri 1951 yılında Kanlı Feryat filmiyle başlamıştır. 55 yıllık kariyerinde 119 film yönetmiş, 53 senaryo yazmış ve 28 filmin yapımcılığını üstlenmiştir. Kariyerinin ilk dönemlerinde Yeşilçam melodramlarına odaklanmış, daha sonra toplumsal gerçekçi ve politik sinemaya yönelmiştir. 1980'li yıllardan itibaren kadın karakterleri merkeze alan feminist anlatımlı filmleriyle büyük ses getirmiştir. Selvi Boylum Al Yazmalım, Keşanlı Ali Destanı, Adı Vasfiye ve Aaahh Belinda gibi filmleri Türk sinemasının klasikleri arasına girmiştir. Birçok ünlü yönetmenin yetişmesine katkıda bulunmuş, sinema sendikalarında ve derneklerinde aktif görev almıştır. 2004 yılında yönettiği Eğreti Gelin, onun son filmi olmuştur. Kariyeri boyunca birçok ulusal ve uluslararası ödül kazanmış, sinemaya olan tutkusunu ve yenilikçi bakışını hiç kaybetmemiştir.

Atıf Yılmaz Batıbeki, 9 Aralık 1925'te Mersin'de doğmuş ve 5 Mayıs 2006'da İstanbul'da vefat etmiştir. Türk sinemasının en önemli yönetmen, senarist ve yapımcılarından biridir. Hukuk ve resim eğitimi almış, bu disiplinleri sinema sanatına başarıyla entegre etmiştir. Sinemaya afiş tasarımları ve yönetmen yardımcılığı ile başlamış, kısa sürede kendi tarzını oluşturmuştur. Toplumsal sorunları, köy yaşamını ve kadın haklarını filmlerinde cesurca işlemiştir. Yeşilçam'ın her dönemine tanıklık etmiş ve sinemanın kurumsallaşmasında rol almıştır. Devlet Sanatçısı unvanını, sanatın önündeki engelleri gerekçe göstererek reddetmiştir. Ardında 100'den fazla film ve birçok ödül bırakmıştır. Vefatından sonra Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilmiştir. Türk sinemasındaki etkisi, yetiştirdiği sinemacılar ve bıraktığı eserlerle günümüzde de devam etmektedir.