Henry Lawrence, 1806 yılında o dönem İngiliz kolonisi olan Seylan'ın Matara kentinde doğmuştur. Köken olarak İrlanda'nın Ulster bölgesine dayanan bir aileden gelmektedir. Ailesi, İngiliz ordusuna ve idari hizmetlerine derin bir bağlılık göstermiştir. Çocukluğunun bir kısmını İrlanda'da, Foyle College'da eğitim görerek geçirmiştir. Daha sonra ailesiyle birlikte Bristol'e yerleşmiş ve eğitimini burada tamamlamıştır. İrlanda kökenli olması, onun sömürge yönetimindeki bakış açısını ve disiplinini etkileyen önemli bir faktör olmuştur. Ailesinin askeri geleneği, onun kariyer seçiminde belirleyici bir rol oynamıştır. Hayatı boyunca İrlanda ile olan bağlarını korumuş olsa da, kariyerinin neredeyse tamamı Hindistan'da geçmiştir. Bu çok kültürlü geçmiş, onun farklı topluluklarla iletişim kurma yeteneğini geliştirmiştir.

Henry Lawrence'ın özel hayatı, 1837 yılında Honoria Marshall ile yaptığı evlilikle şekillenmiştir. Honoria, Henry'nin Hindistan'daki zorlu görevlerinde en büyük destekçisi ve çalışma arkadaşı olmuştur. Çiftin evliliği, dönemin sömürge hayatının zorluklarına rağmen oldukça güçlü bir ortaklık olarak tanımlanır. Honoria, Henry'nin yazılarına ve idari çalışmalarına katkıda bulunmuş, hatta kendi gözlemleriyle Hindistan tarihine dair notlar tutmuştur. Dört çocukları olmuş ve aile hayatlarını Hindistan'ın çeşitli bölgelerinde sürdürmüşlerdir. Honoria'nın 1854 yılındaki ölümü, Henry için büyük bir yıkım olmuştur. Bu kayıptan sonra Henry, kendini tamamen görevlerine ve askeri sorumluluklarına adamıştır. Evliliği, sadece kişisel bir birliktelik değil, aynı zamanda entelektüel bir paylaşım alanı olmuştur.

Henry Lawrence'ın kariyeri, 1823 yılında Bengal Topçu Birliği'ne katılmasıyla başlamıştır. İlk askeri deneyimlerini Burma ve Afganistan savaşlarında edinmiştir. Ancak asıl ününü, Pencap bölgesindeki idari başarıları ve diplomatik yetenekleriyle kazanmıştır. 1840'larda Pencap'ta görev yaparken, bölgedeki yerel liderlerle kurduğu ilişkiler ve adil yönetim anlayışıyla tanınmıştır. Lawrence'ın Genç Adamları olarak bilinen bir grup yetenekli İngiliz subayını eğitmiş ve yönetmiştir. 1857 Hint İsyanı patlak verdiğinde, Oudh'un Baş Komiseri olarak Lucknow'da görev yapmaktaydı. İsyan sırasında Residency'nin savunmasını organize ederek binlerce insanın hayatını kurtarmıştır. Kuşatma sırasında aldığı yaralar sonucu 4 Temmuz 1857'de hayatını kaybetmiştir. Kariyeri boyunca hem askeri bir stratejist hem de insancıl bir yönetici olarak hatırlanmıştır.