Elçin Tapan, mühendis bir baba ve öğretmen bir annenin kızı olarak dünyaya gelmiştir. Ailesi, eğitimin ve okumanın hayattaki en değerli unsurlar olduğuna inanan bir yapıya sahiptir. 1963 yılında ODTÜ'den mezun olduktan sonra sınıf arkadaşı Erkan Tapan ile evlenmiştir. Çift, eğitimlerini sürdürmek üzere Hollanda'ya gitmiş ve akademik çalışmalarını orada yürütmüştür. Elçin Tapan'ın üç çocuğu bulunmaktadır; Eran, Ela ve Erel. En küçük çocuğu olan Erel'in 1978 yılında Down sendromlu olarak dünyaya gelmesi, ailenin tüm yaşam dinamiklerini değiştirmiştir. Erel'in doğumuyla birlikte aile, toplumun engelli bireylere bakış açısıyla yüzleşmek zorunda kalmıştır. Tapan, çocuklarını sevgi ve eğitim odaklı bir yaklaşımla yetiştirmeye büyük özen göstermiştir. Aile üyeleri, Erel'in dünyasını anlamak ve ona en iyi hayatı sunmak için büyük bir dayanışma sergilemiştir. Bugün Tapan ailesi, toplumsal farkındalık projeleriyle de anılmaktadır.

Elçin Tapan, Türkiye doğumlu olup eğitim hayatının büyük bir kısmını Ankara'da tamamlamıştır. Orta ve lise öğrenimini Ankara Koleji'nde bitirdikten sonra ODTÜ Kamu Yönetimi bölümünden mezun olmuştur. Kariyerinin önemli bir bölümünü Hollanda'da geçirmiş, burada master ve doktora çalışmalarını tamamlamıştır. Hollanda'da bulunduğu süre zarfında Sosyal İşler Bakanlığı'nda danışmanlık yapmış ve Rotterdam Academy of Economics'te dersler vermiştir. Bu uluslararası deneyim, onun kamu yönetimi ve sosyal politikalar konusundaki vizyonunu genişletmiştir. Türkiye'ye döndüğünde edindiği bu tecrübeleri başbakanlık bünyesindeki görevlerinde kullanmıştır. Köken olarak akademik bir disiplinle yetişmiş olması, onun yazarlık kariyerindeki analitik yaklaşımının temelini oluşturmuştur. Hayatının farklı dönemlerinde farklı coğrafyalarda bulunması, onun toplumsal meselelere daha geniş bir perspektiften bakmasını sağlamıştır.

Elçin Tapan'ın aşk hayatı, üniversite yıllarında başlayan ve bir ömür boyu süren bir yol arkadaşlığına dayanmaktadır. ODTÜ'de sınıf arkadaşı olan Erkan Tapan ile 1963 yılında evlenmiştir. Bu evlilik, sadece duygusal bir birliktelik değil, aynı zamanda akademik ve entelektüel bir ortaklık olarak da tanımlanabilir. Çift, evliliklerinin hemen ardından Hollanda'ya giderek eğitim süreçlerini birlikte yürütmüşlerdir. Zorlu süreçlerde, özellikle çocukları Erel'in Down sendromlu olduğu dönemlerde birbirlerine en büyük destekçi olmuşlardır. Elçin Tapan, eşiyle birlikte eğitimin ve sevginin gücüne inanan bir çift olarak hayatlarını sürdürmüşlerdir. Aşkları, karşılaştıkları engelleri aşma sürecinde daha da derinleşmiştir. Birbirlerine olan bağlılıkları, çocuklarının gelişiminde ve toplumsal mücadelelerinde temel bir güç kaynağı olmuştur. Uzun yıllara dayanan bu evlilik, karşılıklı saygı ve ortak değerler üzerine inşa edilmiştir.

Elçin Tapan, kamu yönetimi alanında uzmanlaşmış bir akademisyen ve bürokrattır. ODTÜ'deki eğitiminin ardından Hollanda'da Institute of Social Studies'te master ve doktora derecelerini almıştır. Hollanda'da bulunduğu yıllarda eğitim, sağlık ve iç işleri konularında danışmanlık yaparak profesyonel kariyerine güçlü bir başlangıç yapmıştır. Rotterdam Academy of Economics'te akademik dersler vererek genç nesillerin yetişmesine katkıda bulunmuştur. Türkiye'ye döndükten sonra başbakanlıkta İdareyi Geliştirme daire başkanlığı görevini üstlenerek kamu yönetiminde reform süreçlerinde yer almıştır. Kariyerinin ikinci evresinde ise yazarlık kimliği ön plana çıkmıştır. Ben Mutlu Bir Down Annesiyim ve Devam Eden Hikâyemiz adlı kitapları, sadece birer anı kitabı değil, aynı zamanda engelli hakları konusunda birer başvuru kaynağı niteliğindedir. Kariyeri boyunca hem teorik hem de pratik alanda topluma hizmet etmeyi amaçlamıştır.

Elçin Tapan, 1939 yılında doğmuş, eğitimli ve vizyoner bir Türk kadınıdır. Hayatı, akademik başarıları ve bürokrasideki görevlerinin yanı sıra, annelik deneyimiyle şekillenmiştir. 1978 yılında oğlu Erel'in Down sendromlu doğması, onun hayatındaki en büyük dönüm noktası olmuştur. O dönemde engelli çocuklara yönelik toplumsal önyargılar ve bilgi eksikliğiyle mücadele etmek zorunda kalmıştır. Bu süreçte pes etmeyerek, engelli çocukların eğitim ve sosyal hayata katılımı için büyük çaba sarf etmiştir. 10'dan fazla ülkeyi ziyaret ederek engelli bireylerle nasıl çalışıldığını araştırmıştır. Bu deneyimlerini kitaplaştırarak Türkiye'deki birçok aileye umut ışığı olmuştur. Yazdığı eserler, engelli bireylerin 'istenmeyen' değil, 'özel ilgiye ihtiyaç duyan' bireyler olduğunu vurgulamaktadır. Bugün, engelli hakları savunuculuğu ve yazarlık kimliğiyle toplumda saygın bir yere sahiptir. Hayatı, zorlukların nasıl birer başarı hikayesine dönüştürülebileceğinin en somut örneklerinden biridir.