Ayşe Uçar, Muğla'nın Menteşe ilçesinde mütevazı bir aile hayatı sürmüştür. Hayatı boyunca dört çocuk yetiştirmiş ve tütün tarlalarında çalışarak ailesinin geçimine katkıda bulunmuştur. Çocukları Adile Demirtaş, Meliha Bozkurt ve Kadriye Daş ile birlikte yaşamını sürdürmüştür. Gelini Saadet Uçar da uzun yıllar boyunca kendisine destek olmuştur. Aile bağlarına büyük önem veren Ayşe Nine, çocuklarının ve torunlarının sevgisiyle çevrili bir yaşam sürmüştür. Babasının askeriyenin develerine baktığı dönemde, babasının karlar altında kalarak vefat etmesi hayatındaki en büyük acılardan biri olmuştur. Ailesiyle olan ilişkisi, onun yaşam enerjisinin temel kaynağı olarak görülmüştür. Vefatına kadar kızları tarafından büyük bir özenle bakılmıştır. Aile üyeleri, onun Türkiye'nin yaşayan tarihi olduğunu her fırsatta dile getirmişlerdir.

Ayşe Uçar, Muğla'nın Menteşe ilçesi Gülağzı Mahallesi kökenlidir. Nüfus kayıtlarına göre 1907 yılında dünyaya gelmiş ve ömrünün tamamını bu bölgede geçirmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerine tanıklık etmiş, Cumhuriyet'in kuruluşuna ve gelişimine şahit olmuştur. Muğla'nın yerel kültürünü ve geleneklerini temsil eden önemli bir figürdür. Yaşamı boyunca Muğla'nın sosyal değişimlerini bizzat gözlemlemiştir. Köklerine bağlılığı, onun asırlık yaşamındaki en belirgin özelliklerinden biri olmuştur. Muğla halkı tarafından çok sevilen ve saygı duyulan bir isimdir. Yaşadığı bölgenin tarihini, geleneklerini ve değişimini kuşaktan kuşağa aktaran bir hafıza görevi görmüştür. Onun kökeni, Muğla'nın toplumsal tarihinin bir parçası olarak kabul edilir.

Ayşe Uçar'ın aşk hayatı hakkında kamuoyuna yansıyan detaylı bir bilgi bulunmamaktadır. Gençlik yıllarında evlenmiş ve hayatını ailesine adamıştır. Eşiyle olan ilişkisi hakkında özel bir anekdot paylaşılmamıştır. Hayatının büyük bir kısmını çocuklarını yetiştirmeye ve tütün tarlalarında çalışmaya ayırmıştır. Aşk kavramını daha çok çocuklarına ve ailesine olan bağlılığıyla tanımlamıştır. Evlilik hayatı, o dönemin geleneksel yapısı içerisinde şekillenmiştir. Eşinin vefatından sonra uzun yıllar dul olarak yaşamıştır. Hayatının ilerleyen dönemlerinde aşk, onun için bir öncelik olmaktan ziyade, ailesiyle paylaştığı sevgi ve şefkatle sınırlı kalmıştır. Bu nedenle aşk hayatı, biyografisinde ön plana çıkan bir konu değildir.

Ayşe Uçar'ın geleneksel anlamda bir kariyeri bulunmamaktadır. Çalışma hayatı, tütün tarlalarında geçen zorlu yıllarla sınırlıdır. Ancak, Türkiye'nin en yaşlı insanı unvanıyla toplumsal bir figür haline gelmesi, onun en büyük kariyer başarısı olarak görülebilir. Bu unvan sayesinde yerel yöneticiler ve medya tarafından sık sık ziyaret edilmiştir. Tarihe tanıklık etmesi, onun toplumsal statüsünü ve önemini artırmıştır. Herhangi bir profesyonel kurumda çalışmamış olsa da, yaşam tecrübesiyle birçok insana ilham vermiştir. Kariyer yolculuğu, tamamen hayatta kalma mücadelesi ve ailevi sorumluluklar üzerine kuruludur. Onun için kariyer, bir meslekten ziyade, asırlık bir yaşamın getirdiği bilgelik ve tecrübedir. Bu yönüyle, Türkiye'nin yaşayan tarihi olarak anılmayı hak etmiştir.

Ayşe Uçar, 1907 yılında Muğla'da dünyaya gelmiş ve 2019 yılında 112 yaşında vefat etmiştir. Yaşamı boyunca 3 padişah, 27 başbakan ve 12 cumhurbaşkanı görmüş, Türkiye'nin siyasi ve sosyal dönüşümüne bizzat tanıklık etmiştir. Fenerbahçe ile aynı yaşta olması, onun yaşamının Türkiye'nin modernleşme süreciyle paralellik gösterdiğini simgeler. Son 10 yılını yatağa bağımlı olarak geçirse de, zihinsel sağlığını ve hafızasını korumuştur. 1913 Bab-ı Ali Baskını'ndan 15 Temmuz darbe girişimine kadar pek çok tarihi olayı yaşamıştır. Menteşe Kaymakamı Caner Yıldız tarafından sık sık ziyaret edilerek sağlık durumu yakından takip edilmiştir. Vefatı, Türkiye'nin yaşayan bir hafızasının kaybı olarak değerlendirilmiştir. Onun biyografisi, sadece bir bireyin değil, bir ülkenin asırlık hikayesidir.