Özgeçmişi

Asıl kökeni Sivas olan İsmail YK, 5 Temmuz 1978 tarihinde Almanya’da dünyaya geldi. 5 kardeşin en küçüğü olarak günün sabah saat beşinde dünyaya geldi. Doğduğunda kardeşlerinin hepsi müzikle ilgenmekteydi. O da onlara katılıp onlardan çok şey öğrenerek müziğin gerçek sesini hissetti. O zamanlar bile okulda, sahnede her yerde içinden geldiği gibi davranır, şarkılar okurdu. Lise mezunu olduktan sonra kendisini tamamıyle müziğe verdi ve Yurtseven Kardeşler müzik gurubunun da desteğiyle ilk solo albümü “Şappur Şuppur” u çıkardı.

Eğitimi

İlk ve orta öğrenimini Kenya’da tamamladıktan sonra, Amerika Birleşik Devletleri ve Almanya’da biyoloji eğitimi almıştır. Lisans derecesini 1964 yılında bugün Benedictine College olarak bilinen Mount St. Scholastica’dan almış ve Nairobi’ye dönmeden önce yüksek lisansını Pittsburgh Üniversitesi’nde yapmıştır. Nairobi Üniversitesi’nde veterinerlik tıbbı üzerine doktora yapmış ve doktor ünvanını kazanan ilk doğu Afrikalı kadın olmuştur. 1971 yılında aynı üniversitede, veterinerlik anatomisi profesörü olmuş ve daha sonra veterinerlik fakültesinin dekanlığını yapmıştır.

Eylemleri ve Siyasi Hayatı

Maathai 1977′de çevreci bir hükümet dışı örgüt (NGO) olan Yeşil Kuşak Hareketi’ni kurdu. Bu hareket kapsamında toprak erozyonunu önlemek için Kenya’da günümüze dek 30 milyon ağaç dikilmiştir. Bu nedenle Maathai “Ağaç Kadını” diye adlandırılmaktadır. Maathai, aynı zamanda Kenya Ulusal Kadın Konseyi’nin (Maendeleo Ya Wanawake) eski başkanlarından biridir.

Daniel Arap Moi’nin rejimi zamanında, Maathai çok partili seçim yapılmasını ve siyasal yozlaşmaya ve kabile politikalarına son verilmesini talep ettiği için birçok kez hapse girmiş ve saldırıya uğramıştır. 1989′da Moi’nin Kenya Times Medya bina kompleksinin inşaatını durdurarak, neredeyse tek başına Nairobi’deki Uhuru Parkı’nı kurtarmıştır.

1997′de Maathai’nin başkanlık için adaylığını koyduğu Kenya’nın ikinci çok partili seçimleri etnik şiddetle gölgelenmiş ve partisi, Maathai’nin adaylığını geri çekmiştir.

2002′de Maathai’nin partisi “Ulusal Gökkuşağı Koalisyonu”, seçimlerde iktidardaki Kenya Afrika Ulusal Birliğini yenilgiye uğratmış ve Maathai parlamentoya seçilmiştir.

2003′te Çevre, Doğal Kaynaklar ve Vahşi Hayat Bakanlığı’nda bakan yardımcısı olarak görev almıştır. Aynı yıl içinde Kenya Mazingira Yeşiller Partisi ‘ni kurmuştur.

28 Mart 2005 tarihinde, Afrika Birliği’nin Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Konseyi’nin ilk başkanı seçilmiştir.

2006 yılında 2006 Kış Olimpiyatları açılış kutlamalarında sekiz bayrak taşıyıcıdan biri olmuştur. 21 Mayıs 2006 tarihinde Connecticut College tarafından kendisine fahri doktora verilmiştir.

Maathai, Ocak 2007′de Nairobi’deki Dünya Genç Yeşilleri konferansını düzenlemiş, 2008′de dünyanın her tarafından Yeşiller Partilerinin katılacağı bir Dünya Yeşilleri konferansı düzenlemeye hazırlanmaktadır.

30 Eylül 2006′da otobiyografisi, Boyun Eğmeyen: Bir Kadının Hikayesi piyasaya çıkmıştır.

Nobel Barış Ödülü Maathai, Kenya Ulusal İnsan Hakları Komisyonu’nun verdiği bir ödülü kaldırırken

Norveç Nobel Komitesi Maathai’ye 2004 Nobel Barış Ödülü’nü verirken onun için şöyle konuşmuştur: “Maathai Kenya’daki baskıcı rejime karşı cesaretle karşı durdu. Onun bir benzeri daha olmayan eylemleri hem ulusal hem uluslararası alanda ülkesinde yaşanan siyasi baskıya dikkat çekti. Maathai demokratik haklar savaşı veren birçoklarına ilham verdi ve özellikle kadınları durumlarını iyileştirmeleri için cesaretlendirdi. ”

# Ödülleri 1984: Right Livelihood Ödülü (”Alternatif Nobel Ödülü” adıyla da bilinir)
# 1987: Global 500 Roll of Honour
# 1991: Goldman Çevre Ödülü
# 1991: Africa Ödülü
# 1993: Edinburgh Madalyası (”Bilim aracılığıyla insanlığa yaptığı büyük katkılardan” dolayı)
# 2004: Petra Kelly Ödülü
# 2004: Sophie Ödülü
# 2004: Nobel Barış Ödülü
# 2006: Legion d’honneur

# Bibliyografya Max Andrews (Ed. ): Land, Art: A Cultural Ecology Handbook. London, Royal Society of Arts, 2006 ISBN 978-0-901469-57-1 (Interview with Wangari Maathai)
# Wangari Maathai, Unbowed: A Memoir, Knopf, 2006. ISBN 0-307-26348-7
# Wangari Maathai, The Greenbelt Movement: Sharing the Approach and the Experience, Lantern Books, 2003. ISBN 1-59056-040-X
# Wangari Maathai, The Canopy of Hope: My Life Campaigning for Africa, Women, and the Environment, Lantern Books, 2002. ISBN 1-59056-002-7
# Wangari Maathai, Bottom is Heavy Too: Edinburgh Medal Lecture, Edinburgh UP, 1994. ISBN 0-7486-0518-5

1997 yılında yayınlanan “Kalemimin Ucundaki Düşler” isimli öykü kitabı ilk kitabı. 2002 yılında bulimik bir kızın hikayesini anlatan “Bulimia Sokağı” isimli romanı yayınlandı. 2004 yılında çıkan romanı ise “Altın Aşk Vuruşu” oldu.

Aydilge, aynı zamanda bir müzisyen. Gitar çalıyor, beste yapıyor. İlk albümü “Küçük Şarkı Evreni” 2006 yılında EMI etiketiyle yayınlandı. Albümdeki bütün çalışmaların müziği ve sözü Aydilge’ye ait.

Ayet ve Slogan, Türkiyede İslami Oluşumlar, 1990.
Vatan Millet Pragmatizm, Türk Sağında İdeoloji ve Politika (Hıdır Göktaş ile birlikte), 1991.
Resmi Tarih Sivil Arayış, Sosyal Demokratlarda İdeoloji ve Politika (Hıdır Göktaş ile birlikte), 1991.
Sol Kemalizme Bakıyor (Levent Cinemre ile birlikte), 1992.
Ne Şeriat Ne Demokrasi, RPyi Anlamak, 1994
Hateminin İranı (Sami Oğuz ile birlikte), 2000.
Direniş ve İtaat, İki İktidar Arasında İslamcı Kadın, 2000.
Derin Hizbullah, İslamcı Şiddetin Geleceği, 2001.
Recep Tayyip Erdoğan, Bir Dönüşüm D6yküsü, (Fehmi Çalmuk ile birlikte), 2001.
Nereye Gitti Bu Ülkücüler, 2003.
Türkiyenin Kürt Sorunu, 2004.
İmam-Hatip Liseleri, Efsaneler ve Gerçekler (İrfan Bozan ve Balkan Talu ile birlikte), 2004.
Sivil, Şeffaf, Demokratik Bir Diyanet İşleri Başkanlığı Mümkün mü? (İrfan Bozan ile birlikte), 2005.

Fransızca ve İngilizce bilen Çakır, yurtiçi ve dışında çok sayıda konferansa katıldı. Marmara Üniversitesi Fransızca Kamu Yönetimi Bölümünde “Çağdaş İslami Siyasi Düşünce ve Türkiye”, Buffalo New York Devlet Üniversitesinde “İslam, Demokrasi ve Sivil Toplum” dersleri verdi.

2004 Aralık-2007 Haziran tarihleri arasında Vatan Gazetesi Washington temsilciliği yaptı. Halen aynı gazetede siyasi muhabir ve köşe yazarı olarak görev yapmaktadır.

Galatasaraylılar Derneği ve Galatasaray Kulübü üyesi olan Ruşen Çakır, yazar Müge İplikçi ile evli ve sekiz yaşındaki Ali Denizin babası.

1825′te İstanbul’da dünyaya geldi. Galata Gümrüğü’nde katiplik yapan Erzurumlu Ferideddin Efendi’nin oğludur. Bayezit Rüşdiyesi’ni bitirdi. Özel derslerle Arapça ve Farsça öğrendi. Bir süre Sadaret Mektub-i Kalemi’nde çalıştı. 1855′te Mustafa Raşid Paşa aracılığıyla sarayda Mabeyn Katipliği’ne atandı. Bu sırada Fransızca öğrendi. Ali Paşa sadrazam olunca saraydan uzaklaştırıldı.

1861′de Kıbrıs, 1863′te Amasya Mutasarrıfı ve Meclis-i Vala-yı Ahkam-ı Adliye üyesi oldu. 1865′te Yeni Osmanlılar Cemiyeti’ne katıldı. Yeniden Kıbrıs’a atanınca 1867′de Namık Kemal ile birlikte Londra’ya kaçtı. Birlikte Yeni Osmanlılar’ın yayın organı olan Hürriyet gazetesini yayınladılar. Namık Kemal’in ayrılmasından sonra gazetenin sorumluluğunu üstlendi. 1870′te Cenevre’ye gitti. Ali Paşa’nın ölümünden sonra 1871′de İstanbul’a döndü.

1872-1876 arasında Şurayı Devlet üyeliği ve maarif müsteşarlığı yaptı. Anayasayı hazırlayan Kanun-i Esasi adlı kurumda görevlendirildi. 1′inci Meşrutiyet’in ilanından sonra 1877′de vezir rütbesiyle önce Suriye Valiliği’ne ardından Adana Valiliği’ne atandı. 17 Mayıs 1880′de Adana’da yaşamını yitirdi.

Ziya Paşa

Tanzimat devri yazar, şair ve devlet adamlarından. Esas ismi Abdülhamid Ziyaüddin’dir. 1825′te İstanbul’da dünyaya geldi. İlk ve orta öğreniminin bir bölümünü Süleymaniye’deki Edebiye Mektebi ile Beyazıt Rüştiyesinde yaptı. Bir taraftan Arapça ve Farsça’yı öğrenirken, diğer taraftan da eline geçen divanları okudu. Hatta divan şiirleri yazmaya başladı. 30 yaşına kadar Sadaret Mektubi Kalemi memurluğunda bulundu. 1855′te Reşid Paşanın yardımı ile Mabeyn Üçüncü Katibi oldu. Bu arada Fransızca’yı öğrendi ve Fransızca’dan eserler tercüme etmeye başladı. Fransızca ve bu sayede elde ettiği Fransız kültürü, Ziya Paşanın şahsiyetini değiştirdi. Sultan Abdülaziz Han devrinde, Ali Paşa sadrazam olunca, onu saraydan uzaklaştırdı. Evvela Zaptiye Müsteşarlığına tayin edildi. Buradan da mutasarrıflık vazifesiyle Kıbrıs’a gönderildi. Bilahare Meclis-i Vala azalığına tayin edildiğinden tekrar İstanbul’a döndü. Daha sonra Amasya ve Canik Mutasarrıflıklarında bulundu. Birinci Meşrutiyetin kurulmasına çalışan Yeni Osmanlılar Cemiyetine üye oldu. Namık Kemal’le birlikte Paris’e kaçtı. 1868′de Londra’da, Namık Kemal ile Hürriyet Gazetesi’ni çıkardı. Sultan Abdülaziz Hanın tahttan indirilip şehit edilmesinden sonra, yurda döndü ve Maarif müsteşarı oldu. Sultan İkinci Abdülhamid Han devrinin ilk yılında, Kanun-i Esasi Encümenliği yaptı. Vezir rütbesiyle Suriye ve Konya Valilikleri vazifesinde bulundu. Adana’da valiyken, 1880′de vefat etti. Kabri oradadır.

Ziya Paşa, istikrarlı, sistemli bir fikir adamı değildi. Devamlı değişen, zikzaklar çizen bir karaktere sahipti. Bilhassa fikri yönden batı tesiri altında kaldı. Kendisinde, Fransız filozofu J. J. Rousseau’nun (Russo) tesiri çok fazlaydı. Fikri bakımdan bu tesirlere rağmen, divan edebiyatı geleneğinden kopmadı. Harabat isimli antolojisi, eski geleneğin en güzel örneğidir. Hatta bu eserindeki eskiye bağlılığı sebebiyle, yakın arkadaşı Namık Kemal’in, sert hücumuna maruz kaldı. Bununla beraber, Ziya Paşa, bir divan şairi olamadı. Divan edebiyatına karşı sevgi duyup ve bu alışkanlığı devam ettirmekle beraber; hak, adalet, ilerleme gibi siyasi ve sosyal konuları işleyen, savunan şiirleri de vardır.

Mevki ve makam hırslısı olan Ziya Paşa; makale, şiir, hiciv, antoloji ve edebiyat tarihi türlerinde eserler yazdı. Mizah edebiyatının meşhur simaları arasına girdi. Keçi sakal bıraktı. Nazım şekli, vezin ve dil olarak eskiye bağlı kaldı. Şinasi’den beri gelen yeni sanat ve dil görüşlerini savundu, Fakat:

“Çıktıkça lisan tabiatından, Elbette düşer fesahatından”

sözünü söylemekten kendini alamadı. Bu arada; hece vezni ve sade dille bir de türkü yazdı. Nesirlerinde dili açık ve sadedir. Konuşma diline yakın olmaya çalıştı. Yine makalelerinde siyasi ve sosyal konuları işledi. Anadolu’nun değişik yerlerinde idarecilik yaptığından, tenkitleri gözlemlere dayanıyordu. Bu bakımdan tesirli oldu. Büyük bir lügat ve gramer noksanlığından dertlidir, Fakat bu konuda önemli bir çalışması yoktur. Başlıca eserleri:

1. Zafername (nazım-nesir karışık hiciv) , Mizah edebiyatının önemli bir eseri sayılır.

2. Harabat (3 cilt) , Arapça, Farsça ve Türkçe şiirler antolojisi.

3. Eş’ar-ı Ziya (şiirleri) , Külliyet-i Ziya Paşa ismiyle Süleyman Nazif tarafından tekrar basılmıştır.

Tercümeleri: 1) Viardot’tan, Endülüs Tarihi’ni, 2) Cheruel ile Lavallee’den, Engizisyon Tarihi’ni, 3) J. J. Rousseau’dan Emil’i, 4) Moliere’den Tartuffe’ü tercüme etmiştir.

Ziya Paşadan seçmeler:

MUKADDİME-İ HARaBAT’tan

İster isen anlamak cihanı, Öğrenmeli Avrupa lisanı.

Bilmek gerek ordaki fünunu, Terk eyle taassub u cünunu.

Taklit ile aslını unutma, Milliyetini hakir tutma.

BEND

İkbal için ahabı siayet yeni çıktı; Bilmez idik evvel bu dirayet yeni çıktı

Sirkat çoğalıp lafz-ı sadakat modalandı, Namus tamam oldu, hamiyyet yeni çıktı

Düşmanlara, ahbabını “zem”, oldu zarafet; Dildardan, ağyara şikayet yeni çıktı

Sadıkları tahkir ile red kaide oldu, Hırsızlara ikram ü inayet yeni çıktı

Hak söyleyen evvel dahi menfur idi gerçi, Hainlere amma ki riayet yeni çıktı

İsnad-ı taassub olunur merd-i gayura, Dinsizlere tevcih-i reviyyet yeni çıktı.

İslam imiş devlete papend-i terakki, Evvel yoğidi işbu rivayet yeni çıktı

Milliyetin isyanın ederek her işimizde Efkar-ı Firenge tebaiyyet yeni çıktı

Eyvah bu baziçede bizler yine yandık, Zira ki ziyan ortada, bilmem ne kazandık.

BEYİTLER

Müselsel bir esarettir zaruret her hükumette, Ki Sultan nazıra, nazır da hizmetkara tabidir,

Nik ü bed herkes bulur alemde, bir gün ettiğin, Kendi çekmezse ceza miras kalır evladına.

TERKiB-İ BENDDEN SEÇMELER:

Dehrin ne safa var acaba sim ü zerinde, İnsan bırakır hepsini hin-i seferinde.

Onlar ki verir laf ile dünyaya nizamat, Bin türlü teseyyüb bulunur hanelerinde.

ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz, Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde.

İnsana sadakat yaraşır görse de ikrah, Yardımcısıdır doğruların hazret-i Allah.

Eserlerinin Özellikleri

Eserlerinde 2. Abdülhamit yönetimine karşı özgürlükleri ve meşrutiyeti savundu. Batılılaşma yanlısı, yenilikçi Tanzimat Edebiyatı’nın öncüleri arasında yer aldı. Namık Kemal ve Şinasi ile birlikte yeni Türk edebiyatının temellerini attı. Türk edebiyatının kendi geleneğine sahip çıkmasını istedi, şiir ve yazı dilinin halkın dili olması gerektiğini savundu. Şiirlerinde divan şiir biçimlerini kullandı ama içerikte hak, adalet, uygarlık, hürriyet gibi temaları işledi. “Terci-i Bend” ve “Terkib-i Bend” isimli iki şiirinde ise insanın yargısı ve gerçeği kavramanın olanaksızlığı, Tanrı’nın mutlak egemenliği gibi metafizik konular üzerinde durdu. 1874-1875′te Arap, Fars ve Türk şairlerin şiirlerini “Harabat” adlı 3 ciltlik ansiklopedide topladı.

# Başlıca EserleriZafername (1868, düzyazı şiir)
# Rüya (ölümünden sonra, 1910)
# Veraset Mektupları (ölümünden sonra 1910)
# Eş’ar-ı Ziya (ölümünden sonra şiir, 1881)
# Endülüs Tarihi
# Şiir ve inşa makalesini yazan adam

İlerleyen yıllarda belinde yaşadığı bazı problemlerden dolayı baleyi bırakmak zorunda kaldı ve televizyon kariyerine devam etti. 1996 yılında Hiç Bana Sordun mu?” dizisiyle oyunculuğa başlamış oldu. 1997 yilinda “motor life” programını sundu. 1998 yilinda “Eltiler” dizisinde oynadı. 1998-2000 yılları arasında o dönemin unutulmaz ve başarılı moda programı olan “sihirli ayna” yı sundu. 1998-2000 yılları arasında o dönemin en çok ses getiren dizisi “kara melek” te oynadı. 2000 Yilinda Fatma Girik ve daha bir çok önemli oyuncusuyla birlikte “benim için ağlama” adlı dizi için kamera arkasına geçti. 2001 yılında Kadir İnanirin baş rolünü üstlendiği “kumsaldaki izler” adlı dizide oynadı. 2001 yılında “hepsi gerçek” isimli bir realty show programını sundu. İngilizce ve Türkçe olmak üzere özel geceler ve güzellik yarışmaları sundu. (Best Model Of World ve Star Tv Güzellik yarışmaları) 2003 yılının Eylül ayından itibaren Show tvde “ben evleniyorum”, “biz evleniyoruz”, “sevda masalı”, “ikinci bahar”, “gelinim olur musun?” adli programları 2004 yilina kadar reyting rekorları kırarak sundu. 2005 yilinda Kanal Dye transfer olarak “size anne diyebilir miyim?” yarışmasını 8.5 saat süren rekor canlı yayınla tamamladı. “gönüllerde ikinci bahar” adlı showunun sunuculuğunu başarıyla yaparken, model olarak Lorealin 2 yıl boyunca saç modelliğini yaptı ve uluslararası anlaşma imzalayan ilk türk model oldu. Görselleri Hindistan, Dubai, Abu Dhabi gibi yerlerde kullanıldı. Bunun yanı sıra oynamış olduğu reklam filmleri içinde “alidays”, “akbank”, “filli boya” ve ilk kez bir ürünü sahiplenerek adını birleştirdiği Derimos Shones 2005 yaz Koleksiyonu kampanyası bulunmaktadır. Rejoice reklam kampanyası kapsamında bayanları “değişime önce saçlarınızdan başlayın” diyerek yeniliğe ve değişime davet etti.

2007de Türkiyeilk kez yapilanan Atvde yayınlanan “profesyonel” adlı yarışma programını sundu.

1970 yılında Sinema Yüz Güzeli seçilen Arzu Okay, sinemaya ilk olarak Ayhan Işık ile başrolünü paylaştığı “Ölünceye kadar” adlı film ile adım attı. 70lerin seks furyası döneminde vamp kadın olarak adını duyurdu.

# Filmleri2000 Yalnızlar
# 1980 Kızı da Anası Gibi
# 1979 Dilber Dudağı
# 1979 Beklenen Kadın
# 1978 Vahşi Ve Tatlı
# 1977 Ne Zaman Geleceksin
# 1977 Avrupa Macerası
# 1977 İkimiz De Sevdik
# 1977 Çırılçıplak
# 1977 Bir Tanem
# 1977 Leyla
# 1977 Sen Ve Ben
# 1977 Sen Aşk Nedir Bilir Misin
# 1977 Tatlı Melek
# 1977 Zehirli Çiçek
# 1977 Beyaz Kuş Emine
# 1976 Aşk Dediğin Laftır
# 1976 Tepedeki Ev
# 1976 Günah
# 1976 Sokak Kadını
# 1976 Seks Fırtınası / Sevmek Ölesiye
# 1976 Kucaktan Kucağa
# 1976 Portakal
# 1976 Sütü Bozuk
# 1976 Arzu
# 1975 Sevişmek Bir Dakika
# 1975 Adan Zye Kadar
# 1975 Canavar Cafer
# 1975 Sev Doya Doya
# 1975 Tatlı Cadı
# 1975 Şimdi Yavrum Şimdi
# 1975 Alemin Keyfi Yerinde
# 1975 Şehvet Kurbanı Şevket
# 1975 Kocam Erkek mi?
# 1975 Şipşak Basarım
# 1975 Anasının Kızı
# 1975 Azgın Bakireler
# 1975 Beş Atış Yirmibeş
# 1975 Keloğlan İz Peşinde
# 1975 Üç Ahbap Çavuşlar
# 1975 Çalkala Yavrum Çalkala
# 1975 Canım De Bana
# 1975 Çilli Yavrum Çilli
# 1975 Bekaret Kemeri
# 1975 Gelinin Ödü Patladı
# 1975 Ye Kürküm Ye
# 1974 Olmaz Böyle Şey
# 1974 Bahriyeli Kemal
# 1974 Uyanık Kardeşler
# 1974 Aman Ne Gırgır
# 1974 Ah Deme Oh De
# 1974 Emrah
# 1974 Kanlı Savaş
# 1974 Tipsiz
# 1974 Venedikte Aşk Başkadır
# 1974 Hop Dedik Kazım
# 1974 Tanrı Sevenleri Korur
# 1974 Alo Polis
# 1973 Beddua / Günahsız Kadın
# 1973 Cennetin Kapısı
# 1973 Gurbetçiler
# 1972 Bir Pınar Ki Pınar
# 1972 Asılana Kadar Yaşayacaksın
# 1972 Üç Silahşörlerin İntikamı
# 1972 Çılgınlar Ordusu
# 1972 Günahsızlar Ayşe
# 1972 Kozalı Gelin Arzu
# 1972 Şeytan Pençesi
# 1972 Arzu İle Kamber
# 1972 Çapkın Hafiye
# 1972 Darağacı
# 1972 Hesapta Bu Yoktu
# 1972 Sevgili Hocam
# 1972 Üçkağıtçılar
# 1972 Üç Silahşörler
# 1972 Ve Silahını Çekti
# 1971 Altın Prens Devler Ülkesinde Şehrazat
# 1971 her şeyim Sensin
# 1971 İki Belalı Adam
# 1971 İpi Boynunda Bil
# 1971 Namlunun Ucundasın
# 1971 Zapata
# 1971 Genç Kızlar Pansiyonu
# 1971 Gecelerin Öfkesi
# 1971 Cehenneme Hoşgeldin
# 1971 Kiralık Katil
# 1971 Şimdi Silahlar Konuşacak / Pekos Bill
# 1971 Ayıpettin Şemsettin
# 1971 Beyaz Kelebekler
# 1971 Kara Gün
# 1971 Kazanova Niyazi
# 1971 Sürgünden Geliyorum
# 1971 Ali Cengiz Oyunu
# 1971 Aşkımı Kanla Yazdım
# 1971 Ateşli Kadınlar Çetesi
# 1971 Rüya Gibi Fatma
# 1971 Büyük Acı Fatma
# 1970 İste Kölen Olayım
# 1970 Kurt Kanı
# 1970 Gelin Kız
# 1970 Ölünceye Kadar Nesrin

St. Georg Avusturya Lisesi’nde halen okumakta olan Demirci, Cast33 ajansa bağlı olarak çalışmaktadır. ATV’nin “Selena” adlı dizisinde Selin karakterini oynamaktadır. Selena dizisinin yeni sezonunda da ekranlarda görülmektedir.

01.03.1963 tarihinde Nizip Ulu Camiinde İmam – Hatip olarak ilk defa memurluk görevine başladı. 1972 yılında İstanbul Yüksek İslam Enstitüsünden mezun oldu. Diyanet İşleri Başkanlığı teşkilatında, 14 yıl imam–hatiplik, vaizlik ve müftülük görevlerinde bulunduktan sonra 03.03.1977 tarihinde Diyanetteki görevinden istifa ederek ayrıldı.

10 yıl kadar serbest yazarlık gazete köşe yazarlığı yaptı. 1985 yılında İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünden “İslam Hukuku ve Türk Medeni Hukukuna göre Evlenme” konulu teziyle Yüksek Lisans mezunu oldu.

1987 yılında aynı Enstitüden İslam Hukukuna Ve Türk Medeni Hukukuna Göre Aile Hayatı konulu teziyle doktora diploması aldı. 20.02.1987 tarihinde İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde okutman olarak Devlet Memurluğu görevine yeniden başladı. 23.04.1991 tarihinde Sosyoloji Doçenti oldu.

14.01.1999 tarihinde İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Din Sosyolojisi profesörlüğü kadrosuna atandı. 01.12.2000– 01.12.2003 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dekanlığı görevini yaptı. 04.12.2003 tarihinde İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesindeki eski görevine döndü. 2005 Yılı Şubat ayı başında 01.03.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yaş haddinden emekli oldu. Evli ve 5 çocuk babası…